Në shoqërinë e vargjeve të poetit Gëzim Sukaj

0
1067

Gëzim Sukaj

KRISMA KEPUCESH

Krisma kepucesh mbi asfalt…
Akrepat e ores po i afroheshin mesnates
I shkujdesur ecte djaloshi i pa fat
Tretur mes mendimesh nen driten e hanes
Nje paranjejn e frigshme ja pershkoj trupin asaj nate
E sa me thell futej ne ate rrugic pa fun
Humbur mes endrrash te bukura djaloshare
Krismat e kepucve degjoheshi ma shum
Qetesin e asaj nate e thyen dy krisma
E perdhe u shtri trupi i djaloshit t’pa fat
Siç rrzohet nje lis kur ne te shkrep vetima
Krisma kepucesh u degjuan mbi asfalt
Errsira e nates mori me veti nje jete
Mengjezi i te nesermes erdh i vrejteshem
Ti thrrasim nergjegjes besoj se eshte e drejt
Kujtimi i djaloshit le te mbetet i perjetshem
Jeta eshte jetegjatesia e njerzimit pa limit
Esht dhurata me e çmuar e natyrs
Eshte ure-lidhja e vetme mes zotit e njeriut
I vetmi tempull i shejt i njerzis
Krisma kepucesh mbi asfalt…!!!

ENIGMA E NJE PEME

Nuk e di sa mij vjet perpara se me lind Jezusi atje ne Nazaret
Nje pèm l’shoj rraj dikun nè njè dhe
Dikush thot se “perenit e olimpit” e mollen me dor te vet
Shpejt e rriti shtatin e kraht m’rrin mbi re.
E fruta te magjishem filloj me dhan
Fjala shpejt u hap aso kohe nder mretni
E fillun me lakmue pemen e token e saj
Veç kush e kush me i nèj pèr bri.
Tu dasht me dredhi nen hie te saj me hi
Rreth saj u mblodhen i miri e i keqi
E per rremash fillun me kapercy
Kush e kush ma shum fruta me marr per vedi.
Thon se “djalli i Azis” ne ato anè kish qellue
Tu pa sa n’gusht pèma nè tok tè vet kish ra
Tu u hek si mik, e rrajsh tu e helmu
Si gjarpni qe shkon rrshan e nuk ban za.
Njashtu jeton edhe sot, krahthyeme e trupin plot plag
As “perenit e olimpit” tash ma s’don me dit
Se kur e mollen porosi ja paten lan
Ruaju prej “djallit”, e mos beso mretnit….!!!

NE PREHRIN E NENES

Ne prehrin tend dua te mbeshtetem nene
Ashtu siç dikur kur isha femij
E gjumi t’me kaptonte me ledhatimet e tua
Se ndoshta do gjeja pak qetesi…
Se vrisja mendjen shum ateher
Te vrapoja, te flija, te lozja
E ashtu i lollur siç isha
Ne prehrin tend pushoja
Sa gjume te embel beja ateher nene
Ndersa floket rreshqisnin nder gishta
E nga gjumi serisht kur u zgjojsha
Te lozja …atje mendjen e kisha
Tani qe u rrita gjthçka eshte ndryshe
Kthehem nder vite per te gjet pak qetesi
E gjumin ne prehrin tend shpesh deshiroj
Ashtu siç dikur kur isha femij…!!!

Dergoi per botim: Gjin Musa, gazetar

LINI NJË KOMENT

Please enter your comment!
Please enter your name here