Mentor Isallari, poezi

0
196
Po ngarkohet...

DO TA DJEG SONTE
.
Tek mora kitarën në dorë
Dhe të ” dridhja ” telat e saj
Me fjalët më të bukura në gojë
Kënga ime të ushëtojë në çdo skaj
.
Ashtu i dehur nga dashuria
Do ti lutem asaj vashe në dritare të m dali
Të vij tek unë ppezia
Që ti dëgjojë rrahjet e zemrës këti djali
.
Do ti bie kitarës gjith natën
Di i bie derisa të më dalë nga mollëzat e gishtrinjve gjak
Tingujt e mi dua të dëgjohen dhe ditën
Se mbase epshin tim bëj ” zap ”
.
Kitara ime të lëshojë tingujt dhe notat
Që si ka mbledhur dot Bethoven e as Moxart
Do thërras të mbidhen të gjitha gocat
Që të shikojnë këtë zemër të art
.
Si korçar që jam do e filloj me serenatat
E do vazhdoj me dhimbjet e mia të mbledhura gjat jetës
Do ti bie derisa gishtat e mij të bëhen thela-thela nga telat
Nuk do pushoj derisa ti dali flaka përpjetë
.
Do digjem unë sonte bashkë me kitarën time pastaj
Duke ëndërruar që ti puth ato dy buzë
Më cigaren e fundit do kaloj nga gëzimi në vaj
Derisa të ngelem aty, në rrugë…


DESH E PIVA PRINCESHËN TIME NË KUPË
.
Sot nuk të pash o ” princesha ” ime
Thash; ç’të ka ngjarë..?
Unë kam të tillë dhunti
Fatin tuaj për të ” parë ”
.
Kur ” hodha ” filxhanin nuk po u besoja syve
Në fund shoh një ” yll ” të math
Kurse lart, sipër buzëve
Shikoj një vajzë të bukur me trup të gjat
.
Afrova filxhanin më pranë
Që të shoh ngjyrën e syve të saj
Por filxhani me pjatën nga dora më ranë
Dhe ai yll nga fundi filloj të qaj
.
Tek po mblidhja copat e thyera
Pa dashur e preka në zemër
Menjëherë u mallëngjeva
Se ylli nga fundi i filxhanit më doli femër
.
E mora në duar ashtu siç ishte, cpo-cpoë
U mundova që ta qetësoj duke e futur në gji
Kuptova se ishtë një imazh i ftohtë
Aty fillova të qaj dhe unë duke thirrur që të dy .., ah rini, rini…
.
Si u qetësua nga lotët e mia
Dhe unë i mallëngjyer deri në dridhje
Ashtu me zor u mundova përsëri në buzë ta vija
Po kur bëra të hedh kafenë .., mooooss…
nga brënda dëgjoj një thirrje…

BUSTIN E SAJ FILLOVA TË BËJ NË RËRË
.
Trupin e saj fillova të formoj mbi rërë
Po valët e detit ma prishnin përsëri
Unë nxitoja që ta ndërtoja ” kalanë ” e tërë
Në mbrojtie të të vetmes dashuri
.
Nga fillimi e ndërtoja
Por deti i pamëshirshëm ma gremiste me një valë
E kisha vendosur dhe duart e mia do i lodhja
Se kështu jam, i vendosur si djalë
.
Në rërë formoja fytyrën e saj
Të mbrojtur me mure të lartë prej rërës ngritur
Që të mos ma rrëzonte deti, pastaj
Forcën time përreth i kisha veshur
.
Tek po e skalisja në çdo pjesë të trupit
Rëra përsëri më lëvizte në duar
Në disa raste i vija dhe supin
E kisha vendosur që kisha për ta përfunduar
.
Tek rrija dhe po e shikoja i heshtur
Në fund kur atë ” vepër ” e mbarova
U tregova si murator i pjekur
Se premtimin tim nuk e tradhëtova
.
Në atë breg, në atë rërë, unë
Vura gjurmët e dashurisë si kujtim
Për tia marrë zemrën asaj shum u zunë
Por më kot se ” kalaja ” ishte nën zotrimin tim…

Po ngarkohet...
Nëse klikoni reklamën, këta paguajnë 0,000001 $ ... Bukur ë? :-) -- Thanks!

AH.., Ç’NA IKU KY BEHARI
.
Po na le behari avash, avash
Si ai djelli që është në ngrysje të ditës
Goca trupin seç filloj ta vesh
Po i vesh rrobat der posht kërthizës
.
Sesi po më duket ky ndryshim stinësh
Aty ku shikoja trupa lakuriq
Tani që behari po na këthen shpinën
Vajzat mor shokë u veshën krejt
.
Gjith beharit boll shikuam
Si në det e në rrugë
Tani s’ke çi bën, ato u mbuluan
Dhe syte me ” perde ” na i zunë
.
Ah.., ky dimri sa i keq
Le që na mbyll në shpi, po nuk shikojmë ” gjë ” fare
Dhe vetmia trurin ta heq
Por.., do e kujdes për të mos ” shkarë ”
.
Thuaj si të duash, po femra të zbukuron jetën
Sidomos beharit veshur me shije
Kur ia prek asaj zemrën
As ajo nuk di se ku të shpie
.
Kur të shikon në sy
Ajo të jep energji, të jep forcë
Por kur të prek ty, aty
Të del flaka në maj të kokës
.
Trupi i saj është një vepër arti
Ndaj them se nuk duhet mbuluar
Është për të bërë parti
Ajo ka lindur për të na gëzuar
.
Kush nuk i di këto që po ju them
Dhe e ka një ” yll ” në shpi
Shko xhvishe shpejt se ke ajo gjen
Gjen .., vëndin hyjnor për të bërë dashuri.
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

UNË VUAJ KURSE TI MË PËRGJON
.
Nuk e prisja pas qoshes të më vështroje
Kur dhimbte shpirti im
Në vënd që të vije e të më shëroje
Të më shpëtoje mua nga ai trishtim
.
Kokën mbaja ulur, ti fshehtas më shikoje
Përbuzur nga jeta, un çdo dit
Çuditem.., se si nuk përtoje
Ti aty fshehurazi kishe dhe një vit
.
Si nuk more guximin dhe të hidhje dy hapa drejt meje
Po rrije e gezoheshe me dështimet e mia kur unë të kisha shum nevojë
Çuditem; ti kohën ku e gjeje..?
Që rrije qosheve ke shpia, kur të doje..!
.
Asnjëher kokën se ngrita
Që botën ta shikoj njëher në sy
Por me durim të madh disfatat i prita
Prita që të më vije dhe ti, aty
.
Kurse ti si njeri indiferent që je
Më shikoje e asnjë fjalë nuk më flisje
Desha të të shikoja një moment vetëm mbi dhè
Kuse ti si një ” agjent ” në pritë më prisje
.
Prisje mjergullën të më mbulonte
Dhe atëhere të shfaqeshe ti
Si hiena gjahun, të më kafshoje
Apo.., natën në terr të zi…

Dërgoi për publikim, Gjin Musa, gazetar


Nëse klikoni reklamën, këta paguajnë 0,000001 $ ... Bukur ë? :-) -- Thanks!

LINI NJË KOMENT

Ju lutem, futni komentin tuaj!
Ju lutem, futni emrin tuaj këtu