Me çelësat e Alfred Mirashit

0
569

Gjin Musa, gazetar

Alfred Mirashi, Artist Italo-Shqiptare, aka Milot ka lindur 29 gusht 1969 në Milot në veri të Shqipërisë, në rrethin e Kurbinit në një qytet jo shumë larg nga deti. I pari i pesë fëmijëve, katër djem dhe një vajzë, proveneniva nga një familje e exkulak shqiptare, paraardhësit e tij, në fakt, ishin pronarë të mëdhenj tokash dhe për këtë arsye ai kishte frikë nga hakmarrja nga komunistët. Babai i Alfred ai ishte pikturë, dhe nëna e saj, maglierista. Ajo qëndisur veshjet dhe veshjet për dasma dhe raste të tjera, vëzhgimi i rrobave tradicionale veshur gjatë festimeve kombëtare dhe festivale të fshatit, e kombinuar me vizionin e ngjyra të ndritshme, e kuqe, bruz, blu, ari, e gjelbër, dhe shifra të panumërta gjeometrike dekorativ, lindi pasionin e tij për vizatim. Pra, të armatosur me një fletore dhe laps skica të bëra për familjen.

Për ata që kishin marrë pjesë në shkollën e artit, ëndrra ishte për të marrë pjesë në të vetmen akademi të arteve të bukura të Shqipërisë, të vendosura në kryeqytetin Tiranë. Ishte një privilegj i rezervuar për disa. Pranimi në konkursin që u zhvillua në fillim të korrikut të çdo viti dhe të përfshirë një mijë kandidatë, në mesatare arriti të kalojë provimin më së shumti rreth tridhjetë prej tyre, “zgjedhur” nga një juri e artistëve zyrtare. Merr pjesë në vitin 1987. Alfred, edhe për shkak të “njolla” reputacionin e saj në mënyrë të njohur për ata që erdhi nga një familje e kulakëve, vazhdimi i studimeve ishte e vështirë, sigurisht, nuk do të fitojë dhe Despairs. Ajo është e viteve nëntëdhjetë dhe ndryshimet politike. I zhgënjyer nga një sistem mbytës, ndjenja e përhapur në mesin e artistëve që aspirojnë, merr mundësinë l “eksodi”, dhe në fillim të marsit ’91 kripë në një nga anijet e ankoruara në portin e Durrësit me destinacion Italinë.

Qëllimi i cili ka për qëllim është që të arrijë perëndimin, utopi për të gjithë ata që për dekada të tëra kishin sytë e lidhur nga komunizmi. Zbarkoi në Brindisi me 5000 njerëz, dhe pas një bredhje të gjatë, ai ndalet në Napoli, ku, në sajë të bujarisë e Ferraro dhe Bardhë familje mund të vendosen poshtë. Për të jetuar merr duke bërë punë të ndryshme, të tilla si gdhendje druri për një kompani të vogël. Fakti i të jetuarit në një qytet të plotë të monumenteve inkurajon atë për të vazhduar me kërkimin e tij. Ajo godet pamje të drejtpërdrejtë të veprave të Caravaggio dhe artistë të tjerë nga Napoli. Edhe pse e vendosur mirë, por ushqyes fuqimisht dëshirën për të marrë pjesë në akademinë e arteve të bukura, e lë Napolin dhe u vendosën në Firence, ku ai është një punëtor në një fabrikë tekstili në Prato. Nuk vjen në kontakt të ngushtë me artin e Rilindjes. Vëzhgojnë me kujdes kryeveprat mbahen në muze Uffizi: Michelangelo, Botticelli, Raphael, Leonardo, Caravaggio etj, njohuri të cilit bëhet pjesë e kujtesës së tij pikture, si dhe arkitekturës, sheshet “në një shkallë të njeriut” statujat etj Por ka edhe e kupton se ajo që jeta nuk i përgjigjet në pritjet e tyre të vërtetë.

Në vitin 1995 dhe ai u regjistrua në Akademinë e Brera në Milano. Me disa para mënjanë në vitet e mëparshme dhe mbajtja bërë punë i rastësishëm, ai ka ndërmend të marrë një arsim të mirë. Këto Milanese kanë vjet punë të pandërprerë, vëzhgimit dhe studimit, thelbësore për një piktor. Atje, poshtë veçanërisht mësuesit si Alberto Ghinzani, Mino Ceretti dhe Francesco Poli, respektivisht skulptor, piktor dhe kritik arti. Gjatë këtyre viteve ai provon një ndihmë e madhe për mbështetjen financiare të vëllait të tij Drinush dhe Zerina gruas. Mundësia, më parë ka mohuar një interes në avant-gardës artit dhe përfshirjen në komunitet, tani është i arritshëm. Në vitin 1996 ai kishte një ekspozitë solo, portrete të përditshme, një Klasa Master në Milano. Ai shfaqur një seri e piktura dhe skica, të cilat janë testet inicialet e tij. Një vit më pas, 1997, portretet janë të renditura që do të ekspozohen gjatë prezantimit të stilisti mbledhjen e Laura Biagiotti. Rast e di Coiffeur Rolando Elisei.

Dy të bëhet një miqësi e madhe, e cila lehtëson përfshirjen e saj në botën artistike të Milanos. Akademia, së bashku me nxënësit e tjerë themeloi gazetën: “informacion Brera”, që është i problemeve specifike të shkollës, nga të cilat ai është zëvendës drejtor. Ai fitoi një bursë Socrates dhe Erasmus për gjashtë muaj shkon në Angli për të studiuar në Art & Design Loughborough Universitare. Në Londër, muzetë vizitojnë, që do të forcojë kulturën e saj. Pjesa e kthimit në ekspozitën kolektive të organizuar nga M. Ceretti dhe A. Ghinzani në Linati hapësirë e Milanos; më pas ai u ekspozuar në kolektivin Brera në Lucern në Zvicër; Pastaj, gjithmonë të etur për të dalë jashtë, ai mori pjesë në ekspozitën e nxënësve dhe miqve të organizuara nga komuna e Novara Brera; Ai fitoi konkursin e mbajtur nga Walt Disney Fondacioni i Orlando; Së fundi partcipa Transaccademia ekspozitën si pjesë e Ciklit Classic dhe Metamorphosis, organizuar nga Alik Cava.

Alfred Mirashi Miloti keto dite ishte ne Rom,nji krenari per te gjithe ne Shqiptaret qe e njofim personalisht dhe permes shtypit Italian e ma gjere.

Alfredi ishte i ftuar nga “Biblioteka Contemporary Art Gallery, ne Via Celsa n4/5, Roma,ishte artisti i 33 qe kjo biblotek nene kujdesjen e prof.Francesco Gallo Mazzo, i cili njifte shume mire gazetarin bashkohore, si gazetar e kishte filluar karjeren prof. Francesco.
Ne ekspoziten e Alfredit ishin njerz te artit dhe kultures, te kinomatografis, kamerama dhe mjeshter te fotos.

Ne kete aktivitet ishte i pranishem ambasadori i Shqiperis ne Selin e Shejt te Vatikanit, shkelqesia e tije z.Visar Zhiti i shoqeruar nga bashkeshortja.

I pari e mori fjalen prof.Francesco i cili me shume dashamiresi per Shqiperin dhe shqiptaret, une tha prof, dikur degjoja Radio Tiranen me pelqente hymni, ishte disi teper burrenor ky hymen, qe do thoshte qe Shqiptaret ishin nji populle kreshnik.

Oratori u ndal te piktori Alfred Mirashi, ky djalosh Shqiptare permes ketyre celsave na sjedhe nji oper origjinale, te nji kompozitori me fame nderkombetare, e ky eshte Alfredi, ne salle duartrokitje ne sheje respekti dhe vleresimi ndaj punes te pa shoqe te nji Shqiptari qe nga dita ne dite po rrit vlerat, emrin e nji artisti perkrah Ibrahim Kodres, Shqiperia nxjerre element te ri, pasardhes te denje te artisteve me fam botrore.

Alfredi tashma eshte i njohur ne Europ dhe jashte saje,çelsat e Alfred Mirashit kane kaluar fusha, male, dete dhe oqeane deri ne Kinen e larget,atje ku ekspozitat e tija jane vizituar nga qindra vizitor.

Te pranishmit i pershendeti edhe Ambasadori i Shqiperis ne Vatikan, poeti, shkrimtari, politikani dhe diplomati Visar Zhiti, i cili vleresoj mikpritjen dhe angazhimin e organizatoreve te ketij evinimenti me vlera artistike.
Z.Zhiti kishte bere nji poezi kushtuar artistit Alfred Mirashi. Oratoret e shume qe e moren fjalen vleresuan ne maksimun artistin Alfred Mirashi-Miloti.

Alfredi eshte nji artis i mrekudhueshem, nji puntor shembullor, nji kryefamiljar model i te mires, Albina Shkreli bashkeshortja e Alfredit, se bashku me djalin Gerardi 9 vjeçare dhe vajzen Ambra 4 vjeçare shkojnë shpeshe ne aktivitetet qe zhvidhohen ne Itali ne mbeshtetje te Alfredit.

Tek po shifnim stendat ku ishin punimet e Alfredit i them me shaka po keta çelsa te ndryshur dhe te shtrember kure doi leshe ne rehatin e vete?kurre me thot artisti, keta çelsa kane nji domethanje te madhe: Çdo dere dhe dritare te jete e hapur, per dije dhe per nji jete sa ma demokratike, keta çelsa jane opera ime siçe tha prof. Francesco ne fjalen e tij.

Per te pranishmit u shtrue nji darke, ne pase darkes largohemi nga Bibloteka, ku u zhvillue aktiviteti duke na ndjekur pas emeri i artistit te madh Alfred Mirashi Miloti, çelsat te cilet hapin dritaret e horizontit, i japin kete Emer te nderuar artistit Italo-Shqiptar, tashma Alfredit ndihet krenar, qe perfaqeson Italinë dhe Shqiperinë ne ekspozitat, te cilat jane marramendese ne numer ne te gjitha vendet e BE, Amerikë dhe ne Kinen e madhe. Urime Alfred Mirashi Miloti.

LINI NJË KOMENT

Please enter your comment!
Please enter your name here