Engjëll i vdekjes

0
390

Engjëll i vdekjes

Dionis Xhafa

Poezi për dashurinë, universale

Përse duhet të jesh ti
Engjëll i vdekjes,
Fat i trishtë i njeriut të drejtë
Pa lumturi.

Që fati kurrë nuk i trokiti
As s’e honepsi, as e çoi
Të ketë fat, gëzim
Në dashuri.

Aq e bukur, aq e shndëritshme
Je borë e malit dhe ujë lumi,
Që elektrizohesh i tëri
Po të të flasësh.

Përse duhet pikërisht sot
Të më hapësh mua varr
Të më kallësh të gjallë
Të më vrasësh.

Se lumturinë unë me pika
E kam në këtë jetë.
Atë të vërtetën, harenë
S’e kam ndjerë kurrë.

Se dashuria më vrau
Më sakatoi, më dërrmoi,
Të ecë në jetë normal nuk bën
Por të jem i sëmurë.

Këtu te kafe “Flora”
Aty ma plase librin fytyrës,
Aty me fjalët e tua
Më ke tradhtuar.

Unë përpiqu, merr e jep
Të të zhduk krejt,
Si njeri e si imazh
Por ende s’të kam harruar.

Se harresa është e rëndë
Është plumb në revolver,
Zhduk krejtësisht e hedh në erë
Pulse, nerva, mendje, zemra.

Është mbytje por pa ujë
Është varr por pa kufomë,
Bardhësinë e dëlirësinë
Ta bën qiell me re të zeza.

Ti veç vret, godet pa fund
Ti s’di se ç’vuan zemra,
Ti s’di ç’shenja lë te unë
E ndoshta s’ke për t’i parë.

Por janë gropa të zemrës sime
Janë dhimbje prej ciklopi,
Janë vullkanë që nuk shpërthejnë
Janë varje në litar.

D.Xh

LINI NJË KOMENT

Please enter your comment!
Please enter your name here