NE SHKUPIN E PËRGJAKUR – poezi nga Ismet Tahiraj

0
716

Ismet Tahiraj

NE SHKUPIN E PËRGJAKUR

Përrenj te rrëmbyeshëm
Po zdirgjen me gjak
Vardarit vërtik
Po zgjohet një dardani
Me dardha e plisa antik.
Dhe vërtik derdhet gjaku
E njomë tokë e lashtësisë,
Ti burim i historisë
Mos sosë pergamenën
E ilirisë
Se te vret gjaku yt
Më s’durohet
Laku i huaj
Nëpër fyt.
Diell e pjergull
Nuk lanë mjegull…

KRIMI

Krimin do ta prangos
Me flokët e tij
Assesi me tjetër pranga
Do ta pëlcas more
Me këlbazën e tij
Siç kopë zorra nëpër prush.
E larg do ta tres ne dhe
E larg do ta përpijnë
Gropat e vullkaneve
Më s’do të këtë brymë
Veç lule bajame pranverave…

ORA RA DYMBËDHJETË…

Ora ra
Dymbëdhjetë të natës
Kush te shty moj derë,
Kush te shty
E di që Dardanisë
Derdhet upri
Po bubullimë
Po vije
Po vije,
Me shqelma
Me kondak
Jargësit
Që shkumojnë
Më gojën shpellë
Nata thonë s’ka besë
Dhe nata
Hata pjell.

Derës kush i ra
Ora ra dymbëdhjetë
Hafijet me ta
Me xhaketë te zezë.

Në korridor
Përplasën lulet,
Karriget hidhen
Për dritare.

Në ora dymbëdhjetë
Vranë natën e zezë,
Vampirët
Sedrën e vogëlushes
Pesë vjeç.

Me çizme siç ishin
Kalbësirë erë kishin,
Në orën dymbëdhjetë
Pa shi ishin retë.

I shqyen fletoret
I thyen vizoret,
Në orën dymbëdhjetë
Mizoret.

Gjyshja me paralizë
I trua shqip
Ata s’ishin trup njeriu
Ishin hije nate
Ishin ortodoks biskup.

Në orën dymbëdhjetë
U trembën veç e veç,
Ma takravate në shpinë
Ata që veç zi,
Gjë tjetër nuk dinë.

Nata iku
Gjumi s’u rehatua,
Serialet serish
Përsëritën, serish.

Jeta herë, herë
Tabanin e vet
Marrka ne thua.

Në orën dymbëdhjetë
Për t’u kthye
Serish
Ikën si shigjetë….

VEÇ BURRËRI GURI

Vaksincë
Ti e vakët
Njëqindë gradë.

I lë retë
Prangave.

Kur të duash
Dil
Pranverë.

E di se
Me kthen
Tim eti
Në jermi.

Soll
Mos më
Përthuar

Në rrjetin
E aligjynit.

Se të bëjë be
S’ke kurrë
Stinë ndryshimi.

Veç
Burrëri
Guri.

Te Dielli
Te Djerësa,
Të gjaku

Votër
Kështjellë
Flamuri

Vaksincë
Ku
N’ ball
Nuri…
RAJA E GJALLË
më dyzetë e pestën
na thanë,
qiti te gjitha
ç’kani përpara.

dyqind kuintal grurë
për secilin,
e gjalpin e tundur.

Ja hodhëm pushtetit
se na i nxori
dhembët me dara.

Na thanë pastaj
t’i qitni lesh,
dhie të kuqe
dhe lesh dele të bardhë.

Ne ia hodhëm
prapë pushtetit,
thonjtët e durëve
na i lanë te çarë.

Kush mbeti fajtor
veç raja e gjallë…

HIRIT TËND GUFIM

martirit Tahir Hasan Tahiraj

Tahir
Pse ne ëndrra
Me flet aq sertë.

Bulecin nuk e lash
Në shtet rrethim
As gjumë as ne zgjim.

I prita në të
Iku shtreza
Acari
Ne pa kthim.

2.
Ti je bust
I ngjallur
Në shpirt tanë
Po ne zjarrin
E shpirtit tim.

Lule fushë luadheve
Nuk u thanë,
Siç nuk u tha
As loti im.

Nga vijmë
Nga shkojmë,
Shohim fytyrën
Tënde.

Në përqafim
Lindje, perëndim.

Buleci s’pranon
Tjetër kujtim,
Për veç
Hiri tënd
gufim…

LINI NJË KOMENT

Please enter your comment!
Please enter your name here